Βουβωνοκήλη

Dr Παππής Χάρης

Χειρουργός Αριστείας Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Münster Γερμανίας

Μετεκπαιδευμένος σε Γερμανία, Γαλλία και Βέλγιο στις πλέον σύγχρονες τεχνικές Λαπαροσκοπικής & Ρομποτικής χειρουργικής.

Βουβωνοκήλη. Τι προτείνουν σήμερα οι διεθνείς χειρουργικές κατευθυντήριες οδηγίες για τη βουβωνοκήλη;

Σύμφωνα με το International HerniaSurge Group και την European Hernia Society, η ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Οι νεότερες ευρωπαϊκές και σκανδιναβικές οδηγίες πλέον προτιμούν:

  • laparoscopic TEP/TAPP
  • ή robotic approaches
    σε μεγάλο μέρος των primary inguinal hernias.

Ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα θέματα πλέον δεν είναι μόνο η υποτροπή αλλά: ο χρόνιος πόνος. 

Τα guidelines τονίζουν ότι:

δεν υπάρχει μία ιδανική τεχνική για όλους τους ασθενείς.

Η επιλογή εξαρτάται από:

  • Εμπειρία του χειρουργού
  • Ανατομία ασθενούς
  • Υποτροπή
  • Αμφοτερόπλευρη κήλη
  • Ηλικία ασθενούς
  • Δραστηριότητες ασθενούς
  • Προηγούμενα χειρουργεία

Η εμπειρία του χειρουργού: Ο σημαντικότερος παράγοντας στην αποκατάσταση βουβωνοκήλη

 

Οι κατευθηντήριες γραμμές τονίζουν επανειλημμένα ότι: το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εμπειρία του χειρουργού.

Η σωστή επιλογή τεχνικής, η λεπτομερής γνώση της ανατομίας της βουβωνικής χώρας, η προσεκτική διαχείριση των νεύρων και η ορθή τοποθέτηση του πλέγματος αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για:

  • την ασφαλή αποκατάσταση της κήλης,
  • τη μείωση του χρόνιου μετεγχειρητικού πόνου,
  • και την αποφυγή υποτροπής.

Στη σύγχρονη χειρουργική κήλης, δεν θεωρείται πλέον αρκετό μια επέμβαση να πραγματοποιείται απλώς “λαπαροσκοπικά” ή “ρομποτικά”.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η εμπειρία του χειρουργού στις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και η εξειδίκευσή του στη χειρουργική του κοιλιακού τοιχώματος.

Οι σύγχρονες λαπαροσκοπικές και ρομποτικές τεχνικές, όπως οι TEP και TAPP, προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε επιλεγμένους ασθενείς, απαιτούν όμως υψηλό βαθμό εξειδίκευσης και σημαντική χειρουργική εμπειρία.

Η εξατομίκευση της θεραπείας αποτελεί σήμερα βασική αρχή των διεθνών επιστημονικών οδηγιών, καθώς δεν υπάρχει μία ιδανική τεχνική για όλους τους ασθενείς.