Η Αλήθεια για τη Χειρουργική της Παχυσαρκίας

Η Χειρουργική της Παχυσαρκίας δεν αποτελεί μια «μόδα» όπως πολλοί μπορεί να θεωρούν. Το πρόβλημα της σοβαρής παχυσαρκίας είναι διογκωμένο τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά η αντιμετώπισή του έχει ξεκινήσει από το 1954 από τον Kremer. 12 χρόνια αργότερα ο Mason παρουσιάζει και καθιερώνει το γαστρικό bypass σαν τη μέθοδο αντιμετώπισης παχύσαρκων ανθρώπων με περισσότερα από 30 -40 κιλά του φυσιολογικού βάρους τους. Η μέθοδος έχει καθιερωθεί ως το σημείο αναφοράς, αφού σειρά μελετών έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά της άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα. Στην πορεία (1976) ο Ιταλός N. Scopinaro παρουσιάζει επέμβαση για πολύ παχύσαρκους, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στην επέμβαση αυτή παρακάμπτεται το μεγαλύτερο μέρος του λεπτού εντέρου με συνέπεια σημαντική δυσαπορρόφηση και απώλεια βάρους.

Μέχρι τη δεκαετία του ’90 τα καλά αποτελέσματα των χειρουργείων θεωρούσαμε ότι οφείλονταν στη μείωση του όγκου του στομάχου και στη δυσαπορρόφηση. Έτσι, φαινόταν ότι αυτή ήταν η αιτία για τη διόρθωση του σακχαρώδη διαβήτη και των άλλων συννοσηροτήτων. Το γεγονός όμως ότι αυτά παρατηρούνταν μέσα στον πρώτο μήνα (πριν τη μεγάλη απώλεια βάρους) οδήγησε τον F. Rubino σε πειράματα που απέδειξαν ότι η χειρουργική της παχυσαρκίας είχε σημαντικά μεταβολικά αποτελέσματα μέσω ορμονικών μηχανισμών άγνωστων μέχρι το 2004.

Σήμερα διανύουμε την εποχή της Μεταβολικής πια Χειρουργικής, όπου οι επεμβάσεις έχουν συγκεκριμένες δράσεις στον υποθάλαμο και στα κύτταρα αποκαθιστώντας την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Τα νεότερα δεδομένα, λοιπόν, έχουν δώσει στη Χειρουργική αυτή μια άλλη διάσταση, με προοπτικές διόρθωσης σειράς μεταβολικών νοσημάτων αλλά και άλλων παθήσεων ανεξαρτήτως του αριθμού των κιλών που θα απωλεσθούν.